Nieuwsbrief november 2011

School
Eind oktober zijn we met een aantal vrijwilligers vertrokken naar Kerr Sering. Sommigen onder ons richten zich vooral op de medical post van het dorp en het ziekenhuis van Sukuta (dorp iets verder op), anderen richten zich meer op de school en het leven in het dorp.

Via Lutrèze “Lulu” uit Merelbeke hebben we 38 bananendozen vol medisch materiaal, sportuitrustingen en kleding op een goedkope manier kunnen verschepen met een container. We zijn blij dat we ook in de toekomst op deze mensen kunnen rekenen om zo nog meer materiaal te kunnen versturen.

Eenmaal daar aangekomen moesten we even wennen aan de hoge vochtigheidsgraad en temperaturen tegen de 38°. We hebben ondervonden dat het niet zo evident is om in zo’n hitte te werken. In de school was het de eerste week van november verlof, ze vieren dan “Tobaski”, dit is een offerfeest van de moslims. Van deze rustige periode hebben de plaatselijke schilders “uncle pa” gebruik gemaakt om de school te voorzien van een nieuwe verflaag. De badge van de school werd op de buitenmuur aangebracht. Op de speelplaats werden door Seedy bankjes gemetst en met mozaïek betegeld.

Begin september werden er ook 2 nieuwe leerkrachten aangeworven. Een van hen is reeds gekwalificeerd, de andere vervolledigt zijn opleiding. Dit maakt dat er nu 6 leerkrachten lesgeven in de piccaschool.

Reeds eerder werd er gepland om één van de leegstaande klaslokalen om te vormen tot een logement. De overdekte buitenkeuken kreeg een laagje verf en is nu klaar voor gebruik. Kasten, bedden, tafels en stoelen, koelkast, gasfornuis en huisraad werden aangekocht en zijn nu ter beschikking van diegenen die liever kiezen voor een verblijf tussen de plaatselijke bevolking dan te leven in een hotel. De inkomsten uit deze verblijfperiodes zijn voor de werking van de school. Dit is een manier om de school meer zelfbedruipend te maken.

Van de voetbalclubs KFC Lennik en KFC Rhodienne kregen we voetbaluitrustingen. Deze hebben we aan verschillende ploegen van Kerr Sering en omliggende dorpen uitgedeeld. Voor velen van hen was het de gelukkigste dag van hun leven, daarom een grote “dank u wel” aan de gulle gevers! Een echt voetbaltornooi werd georganiseerd. Acht ploegen (-15-jarigen ) en 16 volwassen ploegen gaven het beste van zichzelf. De organisatie deden ze zelf “op zijn Afrikaans”, bijvoorbeeld: start gepland om 15u en beginnen om 17u omdat er geen net in de goal hangt of de twee wedstrijdhelften dan maar wat inkorten omdat het om 19u al donker is. Maar waar ze dan wel heel goed in zijn is ambiance maken, djembé’s zwiepen de zeer talrijk opgekomen supporters op zodat elke voetbalmatch een feest werd. En dan eindelijk na 3 weken spelen werden de prijzen uitgereikt. Het was net of de wereldcup voetbal werd uitgereikt! Heel het dorp vierde mee en er zal nog lang over gesproken worden. Daarom een oproep aan alle voetbalclubs die voetbalschoenen, ballen, truitjes en voetbalnetten… kunnen missen, wij kunnen er veel jongens van Kerr Sering heel gelukkig mee maken!

Een ander middel om de mensen uit het dorp samen te brengen is het vertonen van een film. In april vertoonden we de film “The Lion King”, dit werd een groot succes. Daarom werd nu “Madagascar” voorgesteld, spijtig van de geluidsstoringen maar volk was er zeker en volgende keer proberen we de mankementjes weg te werken. Een maand ondergedompeld worden in het Afrikaanse leven, genieten van hun spontaniteit, hun eindeloos geduld, de zon en hun dankbaarheid is hartverwarmend.

Wij voelen ons gesteund door vele Picca-sympathisanten. Daarom een echt gemeend dank u wel!

Medische Post
Half september trokken Katrien, Elly en ik (Rita) weer naar Kerr Sering om onze medische hulp aan te bieden in het ziekenhuis en in de medische post van het dorp. Het eerste wat we doen is een bezoek brengen aan de alkalo (burgemeester) om bij te praten en te zien hoe alles verlopen is tijdens onze afwezigheid. De vraag om ervoor te zorgen dat een verpleger in de medical post kwam werd weer op tafel gelegd. Samen met het bestuur van Picca, de alkalo en aunt Sally hebben we dan besloten om een gekwalificeerde verpleger aan te werven. Ibrahim een verpleger uit het ziekenhuis van Sukuta werd als geschikte persoon gekozen, omdat we vroeger reeds verschillende keren heel goed met hem samengewerkt hebben. Gezamenlijk werden er dan afspraken gemaakt om de dienstverlening in de medical post zo goed mogelijk te laten verlopen. Momenteel is de afspraak dat hij ofwel in de voormiddag werkt ofwel in de namiddag, (hangt af van zijn uurrooster in ziekenhuis). Hij wordt voor deze dienstverlening ook betaald door het Picca-project.

Samen met Ibrahim zijn we heel wat medicatie gaan kopen in een apotheek (groothandel) in Serakunda. Ook wij hadden 12 bananendozen vol materiaal meegestuurd met de container, al het gerief werd zorgvuldig gesorteerd zodat het makkelijk werken werd.

Ofwel werkten we in het ziekenhuis ofwel in de medical post van Kerr Sering. Ibrahim werd direct ingeschakeld, hij ontving de mensen en stelde vast wat er moest gebeuren (taalprobleem). Daarna gingen wij aan de slag. Hartslag, bloeddruk, gewicht… werden gemeten. Een diagnose stelden we samen met hem, wonden werden behandeld en de juiste medicatie werd meegegeven. Steeds met de nodige uitleg van Ibrahim in hun taal.

In Kerr Sering vragen we NIETS voor de consultaties, ook niets voor de Coartem, wel een kleine bijdrage voor andere medicatie als Paracetamol, antibiotica, Septrim, vitaminen, zalven, enz. In de kliniek in Sukuta werken is nog meer confronterend dan in de medical post van het dorp. Mensen moeten er uren wachten in de brandende zon, zijn dikwijls heel erg ziek maar eindeloos geduldig. Het regenseizoen (juni tot eind september) heeft er ook weer voor gezorgd dat er heel veel mensen malaria hebben. Alleen in de kliniek in Sukuta mogen er pillen gegeven worden, hiervoor staan de mensen dan ook uren aan te schuiven, ook al kunnen ze amper op hun benen staan. We proberen in de toekomst ook malariatesten te kunnen uitvoeren in de medical post zodat de mensen niet naar Sukuta hoeven te gaan. Hoogzwangere vrouwen zakken af naar het ziekenhuis om er te bevallen en na een paar uurtjes terug te vertrekken naar huis!

Om ons toch nog een beter beeld te kunnen geven over de gezondheidszorg in Gambia bezochten we de privé kliniek Afrimed, daar werken dokters, tandartsen, radiologen en is er een labo. Een doktersconsultatie kost er 150 dalasi (€4) een bloedtest 360 dalasi (€9) een RX 200 dalasi (€5). Een dagverblijf is ook mogelijk maar bijna niet te betalen door de gewone Gambiaan, omdat hun inkomen tussen 1500 en 2500 dalasi bedraagt.

Verder is het hier bloody hot in The Gambia, soms echt niet uit te houden… bij 37° snakken we op het einde van onze werkdag naar koelte! We vertellen elkaar wat we meemaakten, de fijne maar soms ook moeilijke momenten van die dag. Een kindje dat 6 maand geleden geboren werd tijdens ons vorig bezoek was er erg aan toe, we gingen er persoonlijk mee naar de kliniek omdat de mama er fysisch en financieel niet de mogelijkheid toe had. We werden van het kastje naar de muur gestuurd en zagen dat de baby het niet zou redden zonder degelijke opvang. De dag dat we vertrokken is het overleden, dit is de harde realiteit!

Begin november kwam er een tweede ploeg verpleegsters op om ons werk verder te zetten. Lize, ook al verschillende keren aan het werk geweest in Kerr Sering, had 3 verpleegsters vanuit het Virga Jesse ziekenhuis uit Hasselt overtuigd om mee te komen. Met veel moed en het nodige realisme hebben ze samen gewerkt in de kliniek in Sukuta en met Ibrahim in de medical post . Ook zij hebben nu ervaren dat er nog veel medische hulp moet geboden worden, zij beloofden hun schouders mee onder het project te steken… 

Het verpleegkundig team: Rita, Katrien, Elly, Anita, Lize, Katrien, Veroniek en Miek.

Jo en Wies, Jean-Claude en Esther en Frieda.