Nieuwsbrief 2011 extra editie: Verpleegsters uit Halle werkzaam in het Picca-project

In april jongstleden vertrok een ploeg van 16 vrijwilligers naar ‘The Smiling Coast’ (Gambia, Afrika) in het kader van het PICCA-project in Kerr Serign. Deze ploeg was samengesteld uit mensen uit heel Vlaanderen, waaronder drie verpleegkundigen en één laborant uit ons ziekenhuis, nl. Katrien en Ellie (C1), Diederik (CD) en Marie-Paul (Labo).

Het PICCA-project is gestart met het bouwen van een nursery school dat basisonderwijs biedt aan ongeveer 180 kinderen van Kerr Serign. Vanuit de idee “empowerment” wil men de kracht van de plaatselijke bevolking stimuleren om zoveel mogelijk de zaken in eigen handen te nemen en zodoende zich op individueel en gemeenschappelijk vlak te versterken. Om goed onderwijs te kunnen bieden is het noodzakelijk dat de kinderen en de hele dorpsgemeenschap gezond zijn: “mens sana in corpore sano”. Daarom heeft PICCA haar project uitgebreid naar de gezondheidszorg in de Medical Post van Kerr Serign en het Health Center van Sukuta.

Naast de vele vrijwilligers die zich belangeloos inzetten voor het project zijn er ook de stagiairs onderwijs en binnenkort verpleegkunde, die hun kennis en vaardigheden willen overdragen. De ingezamelde gelden komen van sponsors, activiteiten, giften, e.d., en gaan integraal naar het project. Vrijwilligers en stagiairs bekostigen zelf hun reis en verblijf. Daarom is dit project een beetje uniek…

Reisverslag april 2011
De ploeg werd verdeeld in twee groepen: één voor het praktisch en pedagogisch werk in de school, één voor de gezondheidszorg in de Medical Post en het Health Center. Het vrijwilligerswerk is een grote aanpassing: in Afrika zegt men: “jullie hebben een klok, wij hebben de tijd…”

– De Nursery School Picca
De school werd gebouwd, maar heeft nog heel wat structurele aanpassingen nodig. Dus plaatsten wij twee douches, twee toiletten, een nieuwe kraan voor drinkwater en drie wastafels. Er werd verhuisd, opgeruimd en de klaslokalen werden aangepast. Een lokaal werd ingericht met speelhoekjes, waarbij stenen werden gemaakt, gemetseld en geschilderd, tot en met de decoratie…Heel wat praktische problemen werden met veel geduld opgelost.

Ondertussen werd er, samen met vier stagiairs en vrijwilligers uit het onderwijs, gewerkt aan pedagogische, inhoudelijke en structurele problemen. Een aantal andere scholen werden bezocht en men vond een zeer gedreven en ervaren Gambiaanse directrice die het lerarenteam van de Picca-school wil observeren, coachen en evalueren.

– De Medical Post en Health Center
In de Medical post in Kerr Sering zijn Katrien en Rita (vroeger werkzaam bij zuster Denise) elke dag bezig geweest met wondzorg, zieke baby’tjes, en je kan je geen kwaal indenken of ze hadden het..  Ook ontmoetten we hier heel wat schaamluizen, schimmels en andere beestjes..

Velen kwamen ook met tandproblemen , tandvleesontstekingen,  mondabcessen… We deden mondspoelingen, gaven hen antibiotica en ontstekingsremmers,  maar natuurlijk is de volgende stap die naar de tandarts en dat kost dus weer geld.

In Kerr Sering konden wij vrij hygiënisch werken en met geld van Belgie de nodige medicatie kopen.

Hier was dan nog het probleem dat heel het dorp Paracetamol kwam vragen zonder echt ziek te zijn ! Hamsteren voor slechte tijden, hoe zou je zelf zijn..

Twee verpleegsters, meestal Ellie en  Lize (dochter van Rita ) werkten enkele weken in het Healt Center in Sukuta. Elke ochtend namen ze trouw de taxi naar dit ziekenhuisje. Ze kochten er de eerste dag het hoogst nodige materiaal ( wat we niet vanuit België mee hadden ) zoals beddenlakens, bloeddrukmeters en vooral… kuisgerief: bleekwater. Er is in Sukuta weinig of geen basishygiëne. Ook het onderhoud laat erg te wensen over: de bedden worden NOOIT afgewassen: bloed, sputum en andere lichamelijke uitwerpselen hangen  centimeters dik. Materiaal is er ook zeer schaars.

Alsjeblieft. Zo is het.

We poetsten dus in de eerste week heel de boel en probeerden tussendoor het verplegend werk dat we in handen namen zo steriel mogelijk uit te voeren. Alle bedden , toiletten, vloeren, ramen, materiaal…moesten onder het schuim en de Dettol. Intussen probeerden we ook om iets van structuur in de keet te brengen, zoals bijv. verbandkarretjes maken, een plaatsje in orde brengen waar we de patiënten konden ontvangen en verzorgen…

De zieken komen er vanaf ‘s morgens toe en moeten 10 dalassis ( = 25 eurocent) betalen om ingeschreven te worden.
Daarna worden ze gezien door een verpleger die dan een urinetestje of bloedanalyse aanvraagt. Nadien  wordt er bepaald welke medicatie nodig is. Wie geld heeft kan van daaruit naar de apotheek, de anderen niet…

Marie-Paul is één dag mee geweest met een busje vol vrouwtjes uit Kerr Sering, ze hadden buikklachten. De zieken werden aanhoord maar NIET onderzocht. In ‘t labo heeft men dan de Malaria-testen en urine- en bloedstaal afgenomen.
Malariatest: kleurstoffen zeer oud en MP had haar twijfel over het resultaat. Urinetest: laborant kon zonder verder onderzoek zeggen dat er ontsteking was ( ? ). Wél werd er een stick gebruikt voor bepaling van eiwit en suiker.
Bloedonderzoek: men kan er een hematocriet bepalen maar voor de rest kan men er NIETS.

Sommige Gambiaanse verplegers waren geïnteresseerd in onze werkwijze.

Chef Anti Sali behield overzicht over geheel de situatie

Aan de lopende band gebeuren er bevallingen, curettages en tandextracties zonder verdoving, jaja, en worden injecties verkeerd gezet met lelijke abcessen als gevolg..

Primitief, that’s Gambia.

Emotioneel hebben we het soms weer zwaar gehad. Bijvoorbeeld op de dag dat een Gambiaanse vriendin is bevallen. De week voordien zat ze de hele namiddag bij ons, in de compound die we huurden. Normaal is dat altijd heel gezellig terrassen, maar deze keer was ‘t omdat haar man haar had geslagen dat ze met een sjaal rond haar gezwollen gezicht gedraaid troost kwam zoeken. De volgende ochtend om 6u kondigde de baby zich plots al aan. We snelden naar hun huis en kwamen wat te laat. Het baby-meisje was thuis geboren en omwille van wat complicaties gingen we met mama toch maar naar Sukuta. Dus wij met mama en baby in jeep over de zanderige en holle wegen naar Sukuta (5 km). Daar aangekomen stelden we vast dat het hele ziekenhuis vol lag,. Er lagen in één lokaal 5 vrouwen te bevallen. Hier werden we het daarbij horende gekreun gewaar, maar in de zaal ernaast leek het alsof er een slachting plaatsvond. Bij nader toezien stelden we vast dat er 4 mannen bovenop op een krijsende jongen zaten. Men was er dat jongetje van 8 aan ‘t besnijden, zonder verdoving alweer. Een kwartiertje later zelfde scenario bij een ander ietwat ouder jongetje. Ons moedertje  werd intussen gesondeerd en mocht alzo met ons terug mee naar huis. Verbazend en onbegrijpelijk blijft het toch wel hoor.

In de derde week hebben we een meeting gehad met mensen van Sukuta die er in de gemeenteraad zitten, over de gezondheidsproblematiek in Gambia en via hen werd er eveneens een afspraak geregeld met het Minister van Volksgezondheid.

De mensen van Sukuta willen vooruit. Zij zien ook dat het anders kan en vragen ons om zeker te blijven komen en stagairs mee te brengen.

Ontvangst bij Minister van gezondheid.
Zelf was ze niet aanwezig, maar had ze de permanente secretaris gestuurd. Nadat deze iedereen aanhoord had over de problemen was zijn antwoord klaar en duidelijk. Sukuta is één van de betere Medical posten van Gambia met een goed beleid. In de rest van Gambia is het nog veel erger gesteld, dus mogen we niet klagen.

Wablieft ?
Alle hulp van buitenuit is welkom en alle medicatie ook, dus het materiaal en de dokters en verpleegsters voor ontwikkelingshulp… laat maar komen!

Hoe verder werken ?
Werken aan de basis Hygiene is zeer belangrijk. Tandhygiene lichaamshygiëne maar ook in het ziekenhuis zorgen voor een goede cleane werkomgeving.

*Onderhandelen met Sukuta dat een verpleegster naar Kerr Sering komt werken.
*Blijven onderhandelen voor dokter vanuit gouvernement.
*Als er nog Belgische verpleegsters meegaan, dezelfde principes aanhouden van enkelen in Sukuta en anderen in Kerr-Sering. Verpleegsterstagairs aantrekken
*Een lijst opstellen van basisproducten die we ginder kunnen gebruiken.

Gambia, we zien je gauw terug!